VV Sint Joost

Wedstrijdverslagen seizoen 2017/2018

Reïncarnatie van vervlogen tijden.

Door: Ruud Thoolen

 

Wellicht is het u ontgaan maar uw razende reporter heeft al enige tijd zijn pen aan de welbekende wilgen gehangen. Het heeft vooral te maken met tijdsgebrek, omgaan met teleurstellingen, ambtenaren mentaliteit maar bovenal het exploderen van de motivatie bubbel.

 

Uw lezers nieuwsgierigheid kennende ga ik alvast anticiperen op uw overvloed aan twitter, facebook, instagram, vloggers, bloggers en what’s app berichten. Ik kan u helaas niet beloven dat dit het begin is van een nieuwe episode over het Sint Jooster elite team.

 

Wellicht vraagt u zich af, vanwaar dit verslag? Ik kan u bekennen de afgelopen periode leende zich er uitstekend voor. Ik heb ooit mijn grote medeschrijver en goede vriend (Harry Mulisch) van goede raad mogen voorzien, namelijk: begin bij het begin en de keuzes die je maakt, maken tot wie je bent. Het begin van dit verhaal neemt ons terug naar 13 maart 2016.

 

Ik hoor u denken: Waarom 13 maart 2016? Nou lezers, laat ik u voorstellen aan Cliniclown Vince The Entertainer Hodzelmans. Uiteraard behoeft deze persoon weinig introductie. Echter, de mededeling van de Zelfbenoemde Manager Golsteijn (Jos Golsteijn) liet niemand onberoerd. Als u op dit moment nog niet in uw fauteuil zit grijpt u zichzelf dan goed vast.

 

Cliniclown Vince The Entertainer Hodzelmans was namelijk opgenomen in het ziekenhuis. De reden: Comazuipen. Het verhaal in het kort: een mix van bier, pillen, cocaïne, LSD, shotjes en frisse buitenlucht zorgen voor een gevaarlijke combinatie.

 

En alsof dit nog niet genoeg is wil ik u ook nog even meenemen naar de facebook site van Comazuipen:

https://www.facebook.com/events/1414633392194053/. Logisch, Cliniclown Vince The Entertainer Hodzelmans liked dit en heeft zich opgegeven voor een cursus. Minder gelovigen waar moet het heen op deze wereld.

 

Maar goed, genoeg gelachen om anderen. U begrijpt het al, ik heb veel levenslessen meegekregen maar nooit opgelet bij de levenslessen die er echt toe deden. Vandaar, wie de bal kaatst kan hem terug verwachten.

 

Diezelfde 13e maart 2016 was er nog een ander belangrijk voorval. Er stond een wedstrijd tegen RIOS op het programma. Allereerst RIOS: Slecht veld, door armoede geplaagde club, vergane glorie, eeuwige jaloezie richting EVV maar vooral irritante ploeg. Over irritatie gesproken, daar is iets mee.

 

Om dit uit te leggen neem ik u mee terug naar het begin van de tweede seizoenshelft. De door ouderdom geteisterde Zelfbenoemde Manager Golsteijn kan al tijden geen bal meer trappen. Iets dat resulteert in een vacature aangaande de laatste man positie. Uiteraard valt de keuze op de uiterst flexibel inzetbare Thoolen. Met verve neemt Thoolen deze taak op zich. Iets dat resulteert in twee overwinningen.

 

U begrijpt het al, de eergevoelige Zelfbenoemde Manager Golsteijn begint aan zichzelf te twijfelen. In de wandelgangen gonst het van de geruchten. Golsteijn is te oud, zijn zelfverzekerdheid is aangetast en de jeugd neemt het over.

 

Laten we het maar niet hebben over de jaloezie jegens de aantrekkelijke, gespierde en goed voetballende Thoolen. U begrijpt, Thoolen is een lust voor het oog terwijl Golsteijn de zwaartekracht niet meer kan tegenhouden. Papa Golsteijn, u weet toch: Ik doe de dingen die ik doe met mijn ogen dicht.

 

https://www.youtube.com/watch?v=LyyiDMrTFew

 

Nee, dit kon de Zelfbenoemde Manager Golsteijn niet over zich heen laten gaan. Vandaar een uitgekookt plan. Een plan dat op 13 maart 2016 uitgevoerd zou worden. Missie: Het onderuithalen van Thoolen.

 

De wedstrijd tegen RIOS wordt in gang gezet door de matig leidende scheidsrechter. Vanaf het eerste fluitsignaal is het een ware helletocht voor Thoolen. Niet omdat de aanval van RIOS zo goed was maar een vreemd gevoel heeft zich in Thoolens buik genesteld. Onrust, woede, onzekerheid er is geen verklaring voor. Echter, dit gevoel uit zich in zeer slecht voetbal: te korte terugspeelpasses, verkeerde coaching, te slap verdedigen, geen overzicht. Afijn, u begrijpt, een voedingsbodem voor de Zelfbenoemde Manager Golsteijn.

 

Vanaf de eerste fout verhoogt Golsteijn de kritiek op Thoolen. Heel slecht was dat hij het publiek ook meekreeg. Ariaans in bijzonder. Misselijk lachend langs de kant en steken onder water vallen Thoolen ten deel. Gevolg: een onbesuisde uitval richting Zelfbenoemde Manager Golsteijn, publiek en scheidsrechter. Logisch reactie van de Zelfbenoemde Manager Golsteijn: Thoolen wordt eraf gehaald. De rest behoeft geen uitleg.

 

Uiteindelijk ging de wedstrijd tegen RIOS verloren met 2-1. Collectief falen is hierbij het sleutelwoord.

 

U kent (vast en zeker) de Film back to the future, bij dezen vliegen we één week vooruit naar afgelopen zondag 20 maart 2016.

 

Het prachtige complex van St. Joost ligt er weer uitstekend bij. Het is 10:00u in de ochtend en de talenten druppelen één voor één binnen. Zelfs het “Eeuwige Talent Paat” (Mario Smeets) is aanwezig. In de kantine werkt “Generaal Van Engelen” (Erwin) nog de laatste formulieren van de toto petit bij en Miep (Baars) verzorgd de innerlijke mens middels koffie en thee. Een echte zondag in het zuiden die in het teken moest staan van de overwinning op SNA.

 

Uiteindelijk in het kleedlokaal aangekomen blijkt dat de muziek installatie niet aanwezig is. In plaats van de opzwepende beats wordt er nu rustig gekeuveld. Daarnaast is Keurslager Thoolen weer in opperste staat van paraatheid.

 

Bij afwezigheid van Ruben Pistorius mag ik u voorstellen aan “referentiepunt Van Buggenum”. Helaas zijn de foto’s voor eigen bezit. Echter, oordeel zelf het onderstaande vergelijkingsmateriaal (Deze is voor de vrouwtjes…. Je weet toch…).

 

 

http://nl.depositphotos.com/15372569/stock-photo-portrait-of-confident-young-man.html

 

De gang naar het veld wordt ingezet voor de warming-up. Onder leiding van de Remco wordt de warming-up afgewerkt. En dat Remco zijn nieuwe rol serieus neemt mag blijken uit onderstaand uitputtingsprogramma: Hakken billen, knieën borst, aansluitpas, kruispas, kopbeweging, handje naar de grond, liezen los maken, steigerung, rekken en strekken en combinatie vormen.

 

Na deze uitputtingsslag is het laatste wapenfeit de opstelling. Enkele wijze woorden die eraan toegevoegd worden. Onderschat deze tegenstander niet. Ook al staan ze onderaan ga agressief van start en zorg voor een hoog tempo.

 

Op het moment dat “arbieter Cleeven” het geheel in gang fluit lijkt de goede raad van de Zelfbenoemde Manager Golsteijn aan dovenmansoren besteed. St. Joost past zich volledig aan het tempo van SNA aan.

Het tempo ligt veel te laag waardoor SNA gemakkelijk onder de druk kan uitkomen. Dit resulteert in een counter aan de linker zijde van het veld. De bal wordt vervolgens zeer gemakkelijk verwerkt tot doelpunt. Mede door verkeerd timen van “ The Non Flying Keeper Heuts”.

 

Echter, de eerlijkheid gebied te zeggen dat Mighty Maes (Bart Maessen) als linksback ook wel aardig wat steekjes liet vallen. Har Maessen, liet zijn zoon Mighty Maes dan ook weten dat een wissel beter zou zijn. Mighty Maes werd dit bespaard door een blessure van Remco.

 

Helaas bracht deze wissel geen soelaas. Enkele minuten na de 0-1 liet SNA de 0-2 aantekenen. Door heel makkelijk balverlies op het middenveld wist de ietwat pompeuze Montfortse spits de bal achter “The Non Flying keeper Heuts” te draaien.

 

De irritatie liep bij verschillende spelers richting kookpunt. Ondanks het trage spel had St Joost toch een groot overwicht maar door wederom persoonlijke fouten liep de jeugdige formatie tegen de lamp.

 

Wat volgde was een heuse stormloop op het doel van Montfort. Dit resulteerde in legio aan gemiste kansen. Kleine opsomming. 1x lat, 2x paal, 10x naast en 13 keer geluk aan Montfortse zijde door slap afmaken van St Joost.

 

Gelukkig kon het elite team de massaal opgekomen supporters toch nog laten juichen. Enkele minuten voor rust was het “Mooi boy Jost” (Luc) die een afgeslagen aanval makkelijk kon binnenlopen (1-2). Laat ik u uit uw droom helpen. Dit was ook het enige wapenfeit dat “Mooi Boy Jost” kon fabriceren in deze wedstrijd (hierover later meer).

 

De frustratie droop er tijdens de rust vanaf. Volgens Thoolen was dit het slechtste team in competitie. Zelfbenoemde manager Golsteijn had een tactische overweging: balletje laten lopen en tempo verhogen. Hierdoor zou Montfort kapot gespeeld worden waarna de kansen vanzelf zouden komen. “Fehler feller” (Marco Feller) wist te verkondigen dat het middenveld niet te groot gemaakt moest worden. Mighty Maes was compleet verzuurd, als we hier van verliezen dan moeten we bij onszelf te rade gaan.

 

De tweede helft begon vanuit Sint Jooster zijde vol strijdlust. Het balletje werd lekker rondgespeeld totdat het noodlot wederom toeslag. De eerste en enige kans voor Montfort in de tweede helft werd gepromoveerd tot penalty, dit na een onverstandige overtreding van “The Non Flying Keeper Heuts” (1-3). Logisch gevolg het tempo nog hoger opschroeven.

 

U begrijpt het, legio aan kansen voor St Joost. Wees gerust de 2-3 en 3-3 glijden van de voet van “De man die niet genoemd mag worden” oftewel “Das Phantom”. Uit veiligheidsoverwegingen en carrière ambities (1e  elftal) zal zijn volledige naam niet vernoemd worden. U weet zo gaat dat in de schimmige wereld van het voetbal. Mocht er meer nieuws zijn dan verneemt u dit op gepaste wijze (vertrouwde St Jooster Kanalen).

 

Voordat ik het vergeet, ik zou nog terugkomen op Mooi Boy Jost. In de 75 minuut fluit de bar en boos leidende arbieter Cleeven voor een penalty. Zie hier: “Mooi Boy Jost” werpt zich op. Dien ik u er nogmaals aan te herinneren? Vooruit: Mooi Boy Jost heeft geen knikker geraakt in deze wedstrijd. Resultaat: een laf schuivertje. Makkelijke prooi voor de Montfortse keeper.

 

Overige randzaken die zich afspeelde in en rond het veld.

 

De Montforter middenvelder Edje is zo irritant en heeft zo’n vervelende uitspraken dat Thoolen hier korte metten mee wil maken. Vrije trap St Joost: Edje staat voor de bal met de rug ernaartoe. Logisch gevolg: Thoolen pegelt de bal in de rug van Edje.

 

Hebben wij het al gehad over de Zelfbenoemde Manager Golsteijn. Nog niet genoeg denk ik. Hoe dan ook, wederom een onnavolgbare dubbele wissel. Nee, de tactiek is ver te zoeken bij de Zelfbenoemde Manager Golsteijn.

 

Last but not least: De Arbieter Cleeven. Ik hoop serieus dat dit uw slechtste wedstrijd ooit was. Als leidsman mag de fluit van tijd tot tijd best eens gehanteerd worden. Ook als Montfort 20 minuten tijd rekt. De kaarten zitten in uw linker borstzak voor als u dit vergeten was. Voor straf krijgt u huiswerk. Middels onderstaande link kunt u uw kennis bijspijkeren:

 

http://www.knvb.nl/kennis/spelregels

 

Uiteindelijk was het laatste fluitsignaal nabij. Met een 3-3 resultaat verlaat St Joost het strijdtoneel. Echter, dit gelijkspel voelde aan als een nederlaag.

 

Hoe dan ook, lang werd er niet getreurd want na de wedstrijd had Sil gezorgd voor de innerlijke mens. Chapeau Sil, dank voor broodjes, soep en drank. Wellicht een idee om dit vaker te doen. Voor wat betreft deze razende reporter, het was wederom een genoegen om tegen u te prediken en ijlen. Wellicht tot snel.

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Social Network Integration by Acurax Social Media Branding Company
Visit Us On FacebookVisit Us On Twitter